Dag 16 | Lee Vining – Bishop


20160706-LeeVining-to-Bishop

Vandaag verkennen we verder de Tioga Pass. Maar niet zonder ontbijt. Bij gebrek aan fruit of iets dat erop trekt eten we een pot vanille ijs, brownies en koffie. Daarna zijn we klaar om te gaan wandelen.

Het is best druk in Yosemite, het is weer aanschuiven voor we het park kunnen binnen treden, een groot verschil met gisteren, in de late namiddag blijkt het veel rustiger te worden op de meadows.

Aan olmsted point stoppen we nog even voor de foto. Ik denk dat we er nu al wel 3 dezelfde van hebben van de verschillende jaren.

Een eerste wandeling doen we aan de snow creek trailhead, die ons naar May Lake leidt. De trailhead ligt aan het einde van een klein slecht onderhouden weggetje. Wat een diepe putten, we hebben op betere gravelwegen gereden. Al goed dat we een SUV mee hebben en toch iets hoger boven de grond zitten.

Tijdens de wandeling naar May Lake valt het ons op dat we de enigen zijn die deze wandeling doen met een gewoon rugzakje, de ander wandelaars zijn gepakt en gezakt met matjes, stoeltjes, tenten, …. Aan het meer worden we aangevallen door muggen die ondanks onze geweldige spray, gewoon door broeken en t-shirts heen steken, de gemenerikken! En ik kan nu al van mee praten, ze jeuken echt hard.

Hierna rijden we naar Tenaya lake, ik denk dat we hier al elke keer op ongeveer dezelfde plaats gestopt zijn. Op de picknick area vinden we nog net een tafeltje, het was er aangenaam verblijven maar dat vonden de muggen spijtig genoeg ook.

Na de middag keren we terug naar mono lake om de South Tufa area nogeens te bezoeken. “Iemand” wou een vlakke wandeling doen en het levert altijd mooie foto’s op. Het water van Mono lake werd jaren afgetapt voor L.A. Maar daar werd in 98 een einde aan gebracht, of toch gelimiteerd. Het heeft nog altijd niet zijn oorspronkelijke niveau terug maar dat zorgt er juist ook voor dat we tussen deze sculpturen kunnen rondwandelen.

Het zwart aan de rand van het water, zijn allemaal kleine vliegjes, een van de weinige beestjes die het hier overleven.

Tegen de avond rijden we door naar Bishop waar we nog eens voor een lekkere pizza gaan bij de uppercrust pizza. Deze keer eentje voor twee, een ezel stoot zich geen twee keer aan de zelfde steen. Bart gaat ook voor een halve liever bier, precies ne Duitser.