Dag 12 | Klamath Falls – Chester


Vandaag rijden we Californië terug binnen, maar dat gaat niet zonder eerst een controlepost te passeren. Je mag bepaalde planten en citrus vruchten niet importeren. We doen eens zot, we vertrouwen de gps en wijken van onze geplande route af voor een shortcut. Deze loopt volledig doorheen national forests, het is een veel rustigere route waar we op het hele traject slechts 2 andere auto’s zijn tegen gekomen. Maar het begint een gewoonte te worden, ook deze keer moeten we de baan delen met dieren, nu zijn het koeien.

Onderweg proberen we nog te tanken maar blijkbaar vragen ze in bepaalde pompen de postcode van waar je komt als extra controle op je creditcard. En aangezien onze zipcode maar 4 digit zijn vormt het natuurlijk een probleem en dat met de combinatie van een pomp die niet werk is een lastig situatie. Maar het is allemaal wel goedgekomen zoals altijd.

Tegen de middag komen we aan in Lassen Volvanic National Park. Er is duidelijk heel veel volk, maar het is dan ook 4th of july weekend. We stoppen heel even aan het visitor center om daarna opzoek te gaan naar picknick plaatjes, maar helaas vandaag eten we nog eens in de auto. Best gezellig hoor.

We blijven 2 nachten op dezelfde plaats en het park is zo groot dat we niet alles op 1 dag moeten/kunnen doen. Het is ook voornamelijk een wandelpark, er zijn bijna geen bezienswaardigheid op de parking zelf, je moet er altijd een beetje moeite voor doen. We beginnen aan het noorden van het park, dat bespaart ons morgen tijd want we verblijven in het zuiden.

Onze eerste echte stop, en meteen ook een wandeling, is rondom reflection lake en manzanita lake. Zeer mooi, op manzanita lake mag je met niet gemotoriseerde bootjes varen, en dat valt duidelijk ik de smaak van de Amerikanen. Het barst hier van de kajaks en andere vaartuigen.

Daarna rijden we door naar Hot rock, een grote steen die na de laatste vulkaan uitbarsting werd weg gekatapulteerd en na drie dagen nog altijd warm was. Waarom we hier exact voor gestopt waren is nog een misterie.

Daarna nog een klein wandeling van een halve mijl bij Devestated Area, maar volgens mij was dit zelf geen halve kilometer. Dit is een educatieve wandeling die je wat meer vertelt over de laatste eruptie en deze regio.

We wilden nog enkele stops doen maar het park is zo druk en het is ook al redelijk laat, dat we beslissen om rechtstreeks naar het hotel te rijden. Onderweg passeren we nog heel wat mooie regio’s, ook hier ligt er nog best wat sneeuw. Bijvoorbeeld op Lake Helen – dat flashy blauw kleurt.

De andere stops waren gewoon te druk, die bezoeken we morgenvroeg wel.